می دونید بعضی موقعه ها فکر می کنم که زندگی رو از کجا باید شروع کرد

چه طور باید شروع کرد

با کی باید شروع کرد

تا کجا میشه بری

چه طور بری

اینجا اگه می گم زندگی منظورم یه زندگی نو و تازه

همون زندگی که دو نفر میشن یه نفر

همون یه روح تو دوتا بدن خودمون

بعضی ها میگن:

زندگی رو باید با عشق شروع کرد

با اون که دوسش داری

تا ته دنیا تا قیامت بری

البته دست تو دست هم مشکلات زندگی رو بدرقه کنید

بعضی ها هم میگن:

نه بابا عشق چی

کدوم عشق...

مردا که نامردن

پول ندارن

بچه سوسوله

در ضمن این پسره

در حد من نبود

.....

کدوم عشق...

این دختر رو میگی

نه بابا زن زندگی نبود

می دونی چیه

دختری که با یه پسر دوست بشه زن زندگی نیست

(البته میگن تا دیروزاین پسر سوسوله و این دختر واسه هم میمردن)

اینا هم قبلاً مثل دسته اول فکر می کردند

اما چرا کارشون به اینجا کشید

خودمونی بگم شاید با هم رو راست نبودند

اگه زندگی قراره مهمترین پایش عشق باشه باید عشق پاک باشه

راستی این وسط عقل و منطق هم یادتون نره

به نظر من زندگی رو باید از صداقت شروع کرد.

نظر شما چیه؟

چه قدر انسان بزرگ است و وسعت حجم دنیا بزرگتر اما

عزیزکم :وسعت سهم من و تو از آن فقط به اندازه طول زنجیری ست

که به پایمان بسته است. امابرای رسیدن به آنچه دلمان میخواهد

این دنیا خیلی کوچک و حقیر است

درست عکس او که تا دلت بخواهد خودش و دلش بزرگ است.

به راستی که انسان بودن وماندن در این دنیا چه سخت است

چه رنجی می برد آنکس که انسان است و از احساس سرشار...