نميدونم تا به حال براتون پيش اومده

يه چيزيو يا يه کسی رو از دست بدی ولی يه حسی بهت بگه يه روزی باز بدستش مياری

نميدونم چی باعث دوری قلب آدما ميشه

نميدونم پس اين معرفتی رو که ميگن چی کارش ميکنن تو دلشون خاک ميکنن

نميدونم چی باعث ميشه که عشق بين آدما سرد بشه

نميدونم چرا بعضی ها وسط راه گير ميزنن

نميدونم چرا بعضی ها معنی عاشق بودن رو نمی فهمن

نميدونم چرا بعضی ها ادای عاشق بودن رو در ميارن

خلاصه

يار زياده عاشق تب دار زياده قلب گرفتار زياده ولی عشق بايد عشق باشه

چه ميداند کسی؟شايد که او هم

دلش زير نگاهه من تپيدست

چه ميداند کسی؟شايد شبی هم

به يادم آهی از دل برکشيدست

که وحشی بود و با من ناز ميکرد

دلش با صد هزار مهربانی

به رويم در نهان در باز ميکرد

چه ميداند کسی؟شايد در آن شب

که چشمانش به تاريکی درخشيد

نگاهش انتظار ديگری داشت

که يک دم در نگاهم ماند و لغزيد

چه ميداند کسی؟ شايد در آن روز

که دزدانه به چشمم چشم ميدوخت

بر زبانش حرف ديگری داشت

نگاهش از نگاهم می سوخت

نميدانم ولی يک نکته دانم

که گر در انتظار من بميرد

دل دختر غروری زنده دارد

که هر گز مهر از لب بر نگيرد

.....................

یا حق

سلام

مخلص هم دوستان

نميدونم چرا بعضی ها دل خودشن رو ميکنن کاروان سرا

هرکه از راه ميرسه ميکنن تو دل خودشون فرداش هم پرتش ميکنن بيرون

جالبه بايد مواظب باشن يه دفعه دلشون رو تو کاروان سراه دل يکی جا نذارن

بله آدم خوبه تو زندگيش رو راس باشه

به قول بعضی ها من بچه ام هنوز ولی بچگی يه بچه به خاطره صداقتش

بعضی ها که بزرگن و عاقل دوس ندارن راست بگن همش دروغ ميگن چون ميترسن وجدشون

رو هيچ کس دوس نداشته باشه يا هزار تا دليل ديگه

اصلاً ميدنيد چيه بريد از اون کسی که دروغ ميگه بپرسيد چرا دروغ ميگه

اگه من گفتم عشق يعنی پاکی وجود تو ای نازنينم يعنی تو رو صادق دونستم

از اين شعر خوشم امد گفتم برای شما هم بنويسم

از کنارم رد شدی ای نازنين

تو خونه دل جا کردی ای نازنين

با نگاهت يک عمر زندگی کردم

نفهميدم نگاهت آتشين است ای نازنين

از سردی نگاه تو ای نازنين

قلب من آتيش گرفت ای نازنين

اون عبور سرد آتشينت

يادم نميره قلبمو سوزوندی ای نازنين

يادم باشه به دل بگم ای نازنين

نازنين دل بر تو نبود اين نازنين

يا حق