میشه اسم پاک تو رو دل خدا نوشت
میشه با تو پر کشید توی را سرنوشت
میشه با عطر تنت تا خود خدا رسید
میشه چشم ناز تو رو تن گلها کشید
مادرم جونم فدات،برم قربون چشات
تو اگه نگام کنی،جون میدم واسه نگات
مادرم روزت مبارک
دلتنگ که باشی
آدمِ دیگه ای میشی!
خشنتر ، عصبیتر ، کلافهتر ، بدبین تر و تلختر ...
و جالبتر اینکه با آدمای اطرافت هم کاری نداری!
همش رو نگه میداری و دقـــــیقا سرِ کسی
... ... ... خالی میکنی که:
دلتنگشی!!!
نمیدانم محبت را بر چه کاغذی بنویسم
که هرگز پاره نشود
بر چه گلی بنویسم که
که هرگز پر پر نشود
بر چه دیواری بنویسم
که هرگز ویران نشود
بر چه آبی بنویسم
که هرگز گل آلود نشود
(و بر چه قلبی بنویسم که هرگز از سنگ نشود)
خــــــسته از تـــکرارهای بی بـــــدیع
خـــــسته از جـــلادهای چون پـــــری
خـــــسته از دنـــیای بی رحم و زمان
خــــــــسته از فریادهایی بــــی امان
خــــــسته از پــــرواز بی پر گشته ام
خــــــسته از دلــــدار و دلبر گشته ام
خـــــــسته ام، خسته از کوی تجلی
خـسته ام، خسته از مجنون و لیلی
خــــستــــــه از خـــــود، از هــــمـــــه
از صـــــدا،از ســکــــوت و همــهـمـــه
خـــسته از اشــــک های بی کــــران
خســـته از افسوس های دیــــگـــران
خــــسته از دردم، تو تـــکرارم نکـــــن
خـــواب نـــاز نیست این، بیدارم مکن
تشنه عــــشـــق نیستم، نازم مــکن
آواز نیست ایــــن، دیگـــر، سازم مکن
خسته از حمد و تیمم، از ســـجـــــود
خسته از احساس هــای بی وجــــود
خسته ام، خسته تر از هر خسته ای
بــی پناه و عــاصی از هر دل بستگی
سایه ات بــــالا بلندم در حضورم مـــــرده است
از تو یک دنیا حــــرف در سطورم مـــــرده است
ســــوختن رســـم قشنگی بــود،یادش به خیر
قـــصـــه آتش و هــیــزم در تنورم مـــــرده است
چشمهایم مـــال آدمهاست ، آدمــهای خــــوب
گرچه خوبی پشت چشمان صبورم مرده است
با خــــاطــــرات تلــــخ تو دق می کند دل، ببین
خورشید در آسمـــــان بــــی نورم مــرده است
آن قــدر خسته ام که باید از سفر پاپس کشم
رد سبز خــــاطراتت در عبـــــورم مـــــرده است
روح من خسته است،شیطان با دلم بازی نکن!
کــــودک لــجباز دنیای جســــورم مـــــرده است
